“We moeten anders leren kijken naar misbegrepen gedrag”
Als kind hoefde Lieselot Galicia nooit na te denken over wat ze later wilde worden: “Ik wist als kleuter al dat ik verpleegster wou worden.” En dat werd ze. Vandaag is ze teamcoach Welzijn en Innovatie bij Zorggroep Lommel, waar ze al 22 jaar mee bouwt aan woonzorgcentra waar bewoners écht thuis zijn en medewerkers de mens achter de zorgvraag zien. “Ik wil dat onze woonzorgcentra plekken zijn waarvan mensen zeggen: daar wil ik later gaan wonen, en nergens anders.”
Lieselot Galicia
- 45 jaar
- Teamcoach Welzijn en Innovatie bij Zorggroep Lommel
- Studeerde ziekenhuisverpleegkunde, maar vond haar roeping in de ouderenzorg
Lieselot begon bij Zorggroep Lommel als verpleegkundige in WZC Hoevezavel. Ze groeide er door tot diensthoofd van De Brem, een afdeling die ze samen met haar team uitbouwde tot een expertiseafdeling voor ouderen met een psychische kwetsbaarheid. “We zagen steeds vaker bewoners met misbegrepen gedrag, maar hadden de kennis niet om hen daarin te ondersteunen”, zegt ze. “Ik voelde dat er meer nodig was dan de klassieke zorgmodellen.”
Lieselot ging actief op zoek naar oplossingen. “Veel misbegrepen gedrag ontstaat niet zomaar. Het is vaak een reactie op hoe wij als zorgverleners handelen; op wat we doen of net niet doen”, legt ze uit. “Als je iemand niet begrijpt, is het gemakkelijk om die persoon als lastig weg te zetten. Maar de echte vraag is: wat schuilt er achter dat gedrag?” Daarom zette ze een samen-werking op met een psychiatrisch ziekenhuis en richtte ze een expertise- en supportteam op. “Elke maand bespreken we casussen met een expert en zoeken we samen uit wat werkt, voor elke bewoner.”
En dat streven naar afgestemde zorg is precies wat Lieselot drijft. “Mensen moeten hun eigen gewoontes kunnen behouden. Als iemand thuis altijd eerst een koffie dronk met de krant en pas daarna ging ontbijten, dan moet dat hier ook kunnen.”
“Mensen met dementie kennen mijn naam misschien niet, maar ze herinneren
zich wel welk gevoel ik bij hen teweegbracht.”Lieselot Galicia
Voor Lieselot is haar werk veel meer dan een job. “Gewoon een goeiemorgen van een van onze bewoners maakt mij al gelukkig”, glimlacht ze. “Mensen met dementie kennen mijn naam misschien niet, maar ze herinneren zich wel welk gevoel ik bij hen teweegbracht.” Die warmte en vertrouwdheid vindt ze essentieel, zowel voor bewoners als voor medewerkers. “Ik heb hier altijd mezelf mogen zijn. Die ruimte wil ik anderen ook geven: dat ze zich begrepen en gehoord voelen, zichzelf kunnen zijn en gezien worden als mens. En dat geldt zowel voor collega’s als voor bewoners en hun naasten.”
Met haar gedrevenheid en visie toont Lieselot dat zorg niet enkel draait om regels en structuren, maar in de eerste plaats om mensen. “Door in te zetten op oprechte verbinding, kom je al heel ver”, besluit ze.