Het Nestorcafé als kloppend hart van de wijk
Waar buren elkaar vinden
Hilke Van Cauter startte als bruggenbouwer voor de Muinparkwijk en de Bourgon-dische wijk met een blanco blad. Het café bestond wel, maar was amper een halve dag per week open, niet uitnodigend ingericht en nauwelijks bekend in de buurt. “Veel mensen gaven aan dat ze buren wilden ontmoeten, maar er was geen plek voor. Tegelijk was het woonzorgcentrum hier wat afgesloten van de rest van de wijk. Dit café bood een kans om die muren open te breken.”
Arlette woont al tien jaar in Seniorcity Gent van i-mens, de plek waar het Nestorcafé zich bevindt. “Toch wist ik niet eens wie mijn overburen waren”, zegt ze. Arlette is een fervent lezer, maar haar ogen laten het steeds meer afweten. Hilke bracht haar in contact met Ingrid, die om de hoek woont en in de bib werkt. Sindsdien brengt Ingrid boeken mee van het werk of helpt ze Arlette met de e-reader.
“Voor mij is dat maar een kleine moeite”, zegt Ingrid. “Voor Arlette betekent het dat ze kan blijven lezen.” “Daar ben ik Ingrid enorm dankbaar voor”, zegt Arlette. De band tussen de twee gaat duidelijk verder dan praktisch gemak. Wanneer Ingrid arriveert, vraagt ze Arlette meteen hoe haar vakantie was. Die is immers net terug van een bezoek aan haar zoon in Estland. “Ik heb een kleinigheidje meegebracht”, zegt Arlette, terwijl ze een potje confituur uit haar tas haalt. Ingrid lacht: “Maar allez, dat hadt ge niet moeten doen!” Het typeert de sfeer hier: kleine gebaren die groot worden, omdat ze verbinden.
Het Nestorcafé draait intussen op een twintigtal vrijwilligers die flexibel inspringen. Ook Ingrid staat af en toe achter de toog. “Ik woon hier al 27 jaar”, zegt ze. “Maar nu pas voer ik echt gesprekken met buren die ik vroeger alleen groette.” Op donderdag houden cliënten van Fiola vzw het café open in het kader van begeleid werk. Dat levert een kleurrijke mix op van bewoners, passanten, studenten en mensen met een beperking. “Ze groeien zichtbaar in hun rol achter de bar”, zegt Hilke. “En tegelijk ontstaat er contact tussen generaties en leefwerelden die elkaar anders nooit zouden kruisen.”
“Mensen komen voor een koffie, maar blijven voor elkaar.”
De programmatie is al even divers als het publiek: van een digipunt en weggeefkast tot een plantenasiel, en ’s avonds activiteiten die buurtbewoners zelf opzetten. Uit een leesclub ontstond de reeks Buren Buurten, met lezingen en ontmoetingen over uiteenlopende thema’s. Daarnaast zijn er creatieve workshops, volksspelen, een wandeling met een oud-professor die gevels en architectuur tot leven brengt … “Morgen doe ik mee met een workshop Indonesisch koken”, zegt Arlette. “Dat is speciaal voor mij, want mijn dochter is er momenteel op vakantie.”
Gaandeweg groeide het café uit tot een plek van zorg in de brede zin. “Om die buurtzorg verder vorm te geven, zetten we samen met LUS vzw een participatief traject op met de bewoners. Het mooie is dat daaruit het besef groeide dat we al veel zorg dragen voor elkaar”, vertelt Hilke. “Als we iemand van de buren een tijdje niet zien, valt dat door de onderlinge verbinding die we vandaag hebben meer op”, zegt Ingrid. “Dan durft er al eens iemand langs te gaan om te checken of alles wel oké is.”
Dat is ook precies waar de toekomst van het project ligt: buurtzorg versterken in nauwe samenwerking met professionele partners. i-mens, de organisatie achter het woonzorgcentrum waar het Nestorcafé huist, wil toewerken naar een laagdrempelig expertisepunt rond ouderenzorg, waar bewoners terechtkunnen met vragen, nog voor ze formele zorg nodig hebben. Het café blijft daarbij een ankerpunt: open, gastvrij, gedragen door de wijk. En vanaf december volgt er ook een nieuwe naam – uiteraard gekozen door de buurtbewoners.
“Mensen komen voor een koffie, maar blijven voor elkaar”, besluit Hilke.
“Als we iemand van de buren een tijdje niet zien, valt dat vandaag meer op.”