Ook Ben belandde eerder toevallig in deze job. “Ik heb Jeugd- en Gehandicaptenzorg gestudeerd en haakte net als Olivier snel af van mijn vervolgopleiding. Ik startte in een woonzorgcentrum met de gedachte: ‘Ik ga dit een half jaar doen en dan ben ik weer weg’. Daarna ben ik nog gestart met een opleiding tot opvoeder, maar ik besefte al snel dat ik veel gelukkiger was als animator. Dus heb ik uiteindelijk nog een zevende jaar Animator in de Ouderenzorg gevolgd. Dat was elf jaar geleden, en sindsdien werk ik hier.”

Wat maakt hun job zo bijzonder? “Er wordt al eens vanuitgegaan dat mensen die naar een woonzorgcentrum gaan geen levenslust meer hebben”, zegt Ben. “Maar daar zijn wij het helemaal niet mee eens.” “Door dat hardnekkige misverstand komen mensen hier soms aan met de gedachte dat hun leven stopt, maar vaak bloeien ze net open”, vult Olivier aan. “Ze ontdekken dat oude kennissen hier ook wonen, maken nieuwe vrienden en vinden plezier in dagelijkse activiteiten.”

Om tot een activiteitenplanning te komen, laten Olivier en Ben zich leiden door de bewoners. “Wij proberen te achterhalen wat iemand vroeger graag deed en hoe we dat hier kunnen voortzetten”, vertelt Ben. “Zo zijn er heel wat bewoners die wekelijks inkopen deden op de markt. Maar het marktplein van Kuurne was lang toegankelijk voor mensen die slecht te been zijn. Dus hebben we enkele jaren geleden met de markt-kramers afgesproken dat ze eenmaal per jaar met de markt naar ons woonzorgcentrum komen. Zo kunnen bewoners ook nog eens zelf naar de markt, en brengen we het dorp naar het woonzorgcentrum. Ondertussen is het marktplein beter toegankelijk, maar blijven we dit mooie initiatief behouden omdat het zorgt voor connectie tussen onze bewoners en de omgeving.”