Het GielsBos, gedreven door buitengewone mensen
In het groene hart van de Kempen ligt Het GielsBos, een plek waar kinderen en volwassenen met een beperking ondersteuning krijgen bij wonen, werken en dagelijkse activiteiten. Voor Byron Van Schaeybroeck is het een thuis waar hij stap voor stap zijn eigen leven uitbouwt. Voor Kristel Janssens is het al dertig jaar een werkplek waar ze mensen begeleidt naar een zinvolle daginvulling en meer zelfstandigheid. Hun paden kruisen elkaar in begeleid werken en wonen. “Wij leren van elkaar.”
Byron, jij woont als jonge twintiger nu 3,5 jaar begeleid zelfstandig in Het GielsBos. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
Byron: “Ik heb mijn eigen woonplek met alles erop en eraan. Het is zoals een appartement, met een keuken, badkamer en slaapkamer. Ik woon hier zeventig procent alleen en dertig procent met begeleiding. Zorgondersteuners helpen me met koken, wassen, boodschappen doen … maar dat vind ik niet erg. Ik ben hier echt gelukkig.”
Kristel: “Byron woont volledig zelfstandig. Hij heeft een eigen paar sleutels en bepaalt zelf waar hij gaat en staat. Ergens anders logeren kan ook, maar dan in overleg. Byron heeft een lichte mentale beperking en autisme (ASS), de nabijheid van een zorgondersteunend team is wel aangeraden.”
Kristel, jij werkt al lang op Het GielsBos. Hoe is jouw traject verlopen?
Kristel: “Ik werk hier nu dertig jaar. Ik ben begonnen in de leefgroep, eerst nacht- en daarna dagshiften. Later ging ik naar de dagbesteding, en nu werk ik al tien jaar als jobcoach. Mijn collega en ik staan in voor de jobbegeleiding van externe cliënten die thuis of zelfstandig wonen. De dagbestedingsteams begeleiden de interne cliënten die in Het Gielsbos zelf verblijven.
Ik heb verpleegkunde gestudeerd, maar Het GielsBos bood me doorgroeimogelijkheden. Die uitdaging had ik nodig. Vandaag werk ik heel zelfstandig: ik heb mijn eigen cliënten, één collega en ben veel op de baan. Mijn auto is mijn bureau, mijn gsm mijn computer.”
Wat doet een jobcoach precies?
Kristel: “Wij begeleiden mensen voor wie de reguliere arbeidsmarkt te hoog gegrepen is, maar die wel nood hebben aan een zinvolle dagbesteding.
We zoeken werkplekken, maken samen met de werkgever een takenpakket op maat en begeleiden de cliënt op de werkvloer. In het begin zijn we er vaak bij, later bouwen we dat af. Het moet een goede match zijn. Zoals Byron en de Spar, bijvoorbeeld.”
Byron: “Rekken aanvullen, poetsen, fruit en groenten aanvullen, klanten helpen, soms brood afbakken of bijspringen in de beenhouwerij… allemaal dingen die ik graag doe.”
Byron, je werkt daar nu nog steeds?
Byron: “Ja, twee dagen per week, soms drie. Ik ben echt een collega. Ik ga mee op teambuilding, spring in waar nodig. Ik hoor er écht bij. Ik zou misschien ook halftijds betaald kunnen werken, maar we zijn bang voor herval. Ik heb een zware periode gehad. Nu is de balans goed.”
Kristel: “En dat willen we zo houden. In loondienst werken zou extra stress geven: dezelfde verwachtingen als andere collega’s, minder rust. Het is een hele weg geweest, maar kijk waar hij nu staat.”
Byron: “Ik heb geen zittend gat. Hele dagen in de zetel zitten, dat maakt mij niet gelukkig. Deze afwisseling werkt.”
“Ik geloof in een mooie toekomst als we blijven kijken naar mogelijkheden, niet naar beperkingen.”
Wat betekent werk voor jou, Byron?
Byron: “Structuur. Opstaan, me klaarmaken, onder de mensen zijn. Dat sociaal contact vind ik heel belangrijk.”
Kristel: “Werk geeft houvast. En ook zelfstandigheid: zijn woonplek ligt dicht bij zijn werk. Dat motiveert enorm.”
En jij, Kristel? Wat betekent werk voor jou?
“Ik hou wel van een uitdaging, en ik ben ook sociaal. Dat heb je ook nodig in deze job. Je moet echt ergens durven binnenstappen om samen met een organisatie te kijken welke jobmogelijkheden er zijn voor je cliënten.
De zorg staat onder druk, dat voel je. Maar ik zie nog altijd veel engagement en motivatie. Ik geloof in een mooie toekomst als we blijven kijken naar mogelijkheden, niet naar beperkingen.”
Kunnen mensen zonder beperking ook terecht in Het GielsBos?
Kristel: “Sinds 2022 hebben we een café, waar Byron ook een handje toesteekt in de bediening. Het domein van Het GielsBos is groot, waardoor we ook een zwembad en wellness hebben, waar scholen buitengewoon onderwijs soms gebruik van maken. En we organiseren ook teambuildings en activiteiten voor externen.
Tot slot: wat is een hardnekkig misverstand over mensen met een beperking?
Byron: “Awel, in ons café De Stroom merk je soms dat mensen denken: ‘ieuw, mensen met een beperking’. Daar word ik boos van. We komen misschien met een handleiding, maar we zijn ook gewoon maar mensen, zoals iedereen.”
Wie zelf van een hapje of drankje wil genieten in De Stroom – misschien wel geserveerd door Byron – is er op 15 maart heel erg welkom. Maar Het GielsBos heeft nog veel meer in petto: je kan er wandelen over het beboste domein, de sfeer proeven in het belevingscentrum, ontspannen in de snoezel- en wellnessruimtes en kennis maken met de zorgboerderij, ateliers, sporthal en paardenwerking.