Twee deelnemende organisaties blikken tevreden terug op hun Dag van de Zorg
Trots voor en achter de schermen
Op zaterdag 20 en zondag 21 maart 2027 zetten zorg- en welzijns-organisaties in heel Vlaanderen en Brussel opnieuw hun deuren open voor het brede publiek. Wat blijft daarvan hangen als de laatste bezoeker vertrokken is? Medewerkers van AZ Delta en Zorgbedrijf Meetjesland vertellen hoe ze hun Dag van de Zorg planden en waarom ze beiden al jaren vaste deelnemers zijn.
Zorgbedrijf Meetjesland
Voor hun deelname aan Dag van de Zorg in 2026 stippelden Stefanie Clement (coördinator thuiszorg) en Lucie Meire (woonzorgcoördinator WZC Ter Hollebeke) van Zorgbedrijf Meetjesland samen één parcours uit. Dat parcours doopten ze om tot ‘de levensroute’: zorg die naadloos in elkaar overloopt.
De eerste stopplaats was voorbehouden voor de thuiszorgdiensten. “Er kwamen zowel bestaande klanten langs als nieuwsgierige buurtbewoners en potentiële nieuwe klanten die gericht uitleg kwamen vragen”, vertelt Stefanie. “Onze medewerkers namen het voortouw, want zij zijn de ambassadeurs. Mensen weten dat we zorg aanbieden, maar eigenlijk doen onze collega’s van de gezinszorg zoveel meer: ze bereiden maaltijden, doen boodschappen of zorgen ervoor dat iemand nog eens buitenshuis een koffie kan gaan drinken. Dag van de Zorg geeft ons de kans om mensen ook die kant van de job te tonen. Ik zag mijn collega’s helemaal opbloeien omdat ze vol trots mochten vertellen over hun job, over datgene waar ze dag in dag uit mee bezig zijn.”
In het woonzorgcentrum namen Lucie en haar collega’s de rondleidingen voor hun rekening. “We wilden mensen een inkijk bieden in onze dagelijkse werking en hen tegelijk ook wat sensibiliseren”, licht Lucie toe. “Een woonzorgcentrum wordt nog vaak gezien als een plek waar ouderen wegkwijnen, waardoor bezoekers steeds onder de indruk zijn van de levendige sfeer die hier hangt.”
Een van de haltes op het parcours was de beschermde afdeling, waar ouderen met dementie verblijven. “Ook hierover bestaan heel wat misverstanden, maar eigenlijk is dat gewoon een afdeling zoals een andere, met wat meer begeleiding.” Maar de grootste publiekstrekker, dat was rusthuishond Bez. “De bezoekers zagen hem net zo graag komen als de bewoners”, lacht Lucie.
Wat Stefanie en Lucie het meest bijblijft, is het effect dat Dag van de Zorg had op hun collega’s. “Het was een warme dag, en dat kwam zeker niet alleen door de zon. Je kon gewoon voelen hoe fier onze medewerkers waren.”
AZ Delta
Events- en brandingmedewerker Marc Van Hooreweder zette al vijf keer zijn schouders onder Dag van de Zorg bij AZ Delta. Omdat het ziekenhuis vier campussen telt (twee in Roeselare, één in Torhout en één in Menen), komt telkens een andere locatie aan bod. “Elke campus legt zijn eigen accent, en dat maakt het net interessant”, vertelt hij. “Elke bezoeker die we tijdens Dag van de Zorg krijgen, is een geïnteresseerde bezoeker. Achteraf sturen we een enquête uit, en daaruit blijkt dat 95 procent van de bezoekers heel tevreden is. Die 95 procent vertelt dat ook verder, waardoor we een pool van ambassadeurs krijgen.”
AZ Delta heeft al enkele jaren een vaste formule voor Dag van de Zorg: bezoekers schrijven zich in voor een tijdslot en wandelen op eigen tempo een uitgestippeld parcours met een twintigtal stopplaatsen. “Elke dienst stelt zich voor met een demo en een korte pitch. De vragen komen daarna vanzelf. Mensen beseffen vaak pas na hun bezoek hoeveel verschillende profielen in een ziekenhuis aan de slag zijn. Daarom zetten we bewust minder voor de hand liggende diensten in de kijker.”
Ook kinderen zijn heel welkom, en dat is geen toeval. “Een ziekenhuis hoeft voor kinderen geen onbekende of spannende plek te zijn. Door hen tijdens de Dag van de Zorg op een speelse manier te laten kennismaken met onze medewerkers en werking verlagen we alvast de drempel. Tegelijk creëren we zo een fijne uitstap voor het hele gezin.”
Collega’s overtuigen om deel te nemen aan Dag van de Zorg is soms niet evident, maar de ervaring leert Marc dat het enthousiasme snel de bovenhand neemt. “Een ziekenhuis sluit nooit, dus de organisatie van zo’n grote opendeurdag is uiteraard intens. Maar eens we vertrokken zijn, moet ik collega’s eerder afremmen dan aanmoedigen”, lacht hij. “Na afloop is iedereen steeds welkom om samen een glas te drinken en nog dezelfde avond stuur ik een mailtje met de bezoekersaantallen en enkele reacties van bezoekers. Die nazorg vind ik heel belangrijk. De Merci-box van Dag van de Zorg was hier ook een enorm succes, net omdat zoiets ervoor zorgt dat medewerkers zich extra gewaardeerd voelen.”