OC Cirkant bouwt bruggen tussen zorg en buurt
De buurt tegemoet
OC Cirkant biedt woon- en dagondersteuning aan mensen met een verstandelijke (al dan niet meervoudige) beperking of een niet-aangeboren hersenletsel. Maar daar blijft het niet bij. Met Atelier 52 – een werkplek, trefplek en shop – en een rondtrekkende buurtbar bouwt de organisatie intensief aan verbinding met de buurt. Communicatiemedewerker en
medetrekker Audry Sanders vertelt hoe dat groeide.
Bij OC Cirkant droomden ze al even van een woning waar cliënten zelfstandig kunnen wonen in de buurt van de voorziening. Toen ze in 2022 op de woning in de Aartrijke-straat 52 stootten, vielen de puzzelstukjes in elkaar. “Het pand was zo ruim dat er naast een woongedeelte ook nog ruimte was voor andere plannen. Toen we met de collega’s in de garage rondliepen waren we meteen aan het brainstormen over alle mogelijkheden die de ruimte bood. Een winkeltje, daar hadden we allemaal meteen zin in”, vertelt Audry. En zo geschiedde, want na een stevige verbouwing opende in 2025 niet alleen Villa 52 maar ook Atelier 52: een werkplek, trefplek én shop ineen.
In Atelier 52 komen ontmoeting, creativiteit en lokale producten samen. Je kan er terecht voor een kop koffie en lokale producten of deelnemen aan een ‘trage workshop’. “We leven in een gehaaste maatschappij waar alles snel moet gaan. Voor mensen die kwetsbaarder zijn, is dat niet altijd haalbaar, ook al willen zij evengoed meedoen. Daarom kiezen we er bewust voor om heel laagdrempelige, trage workshops met veel begeleiding te organiseren. Zo krijgt iedereen de kans om écht deel te nemen”, legt Audry uit. De workshops trekken bewust een breed publiek, ook mensen van buiten de voorziening. “Het zorgt ervoor dat buurtbewoners elkaar ontmoeten en verschillende groepen mensen met elkaar in contact komen.”
Dat Atelier 52 zo’n bruisende ontmoetingsplek werd, is niet toevallig. De plannen kwamen mee tot stand via een participatief traject met bewoners, verenigingen en ondernemers uit de buurt. “We vroegen wat zij nodig hadden, wat voor hen een meerwaarde kon zijn. Daar kwamen heel wat leuke ideeën uit die we ooit willen uitvoeren: spelletjesavonden organiseren, verse groentepakketten aanbieden, leuke zomerse avonden organiseren in de tuin met muziek en gedichten … Aan plannen zeker geen gebrek”, lacht Audry.
Zelfs wanneer het atelier gesloten is voor publiek, heerst er bedrijvigheid. “Onze cliënten doen hier ook licht industrieel werk voor bedrijven uit de regio. Stickers op dozen plakken, theezakjes of flacons vullen, dingen inpakken … En ze maken zelf producten die we in de shop verkopen, aangevuld met allerlei lekkers van lokale ondernemers.”
“Waar een organisatie voor mensen met een beperking vroeger net erg afgesloten was – in beide richtingen – stellen we ons nu steeds meer open en halen we de buitenwereld maar wat graag naar binnen.”
Met hun Buurtbar op wielen trekt de organisatie nog verder de buurt in. “Om de twee weken trekken bewoners en begeleiders met een caravan gevuld met lekkers naar een vereenzaamde wijk in Zedelgem, om mensen uit te nodigen voor een koffie en een babbel. “En dat uitnodigen mag je letterlijk zien: nadat de tafels en stoelen zijn uitgeklapt, gaan we aanbellen bij de buurtbewoners”, zegt Audry. Na drie jaar werpt dat vruchten af. “We merken dat de Buurtbar steeds meer mensen aantrekt. De groepen worden groter, bewoners brengen zelfs stoelen van thuis mee.” Begeleiders kregen ook een korte opleiding van de sociale dienst van de gemeente, zodat ze buurtbewoners zo goed mogelijk de weg kunnen wijzen naar de juiste hulp. “Mensen weten niet altijd wat er allemaal bestaat, en hen helpen is deel van onze rol.”
Ook de site evolueert mee. “Waar een organisatie voor mensen met een beperking vroeger net erg afgesloten was – in beide richtingen – stellen we ons nu steeds meer open en halen we buitenwereld maar wat graag naar binnen. Onze campus wordt zo stilaan een plek waar iedereen welkom is”, besluit Audry.