15 jaar op huisnummer 15
Hanne Scheymans werkt al vijftien jaar in Het Meerlehof, een woonzorgcentrum dat toevallig ook huisnummer 15 draagt. In die vijftien jaar zag ze de werking van dichtbij evolueren, eerst als kinesitherapeut en later als directeur. Ze blikt terug en vooruit op vijftien jaar wonen, zorgen en samenleven, met aandacht voor kleinschaligheid, verbinding en inspraak.
15 jaar luisteren
“De uitdaging die wij als medewerkers in de ouderenzorg hebben, is in de eerste plaats luisteren. Luisteren naar hun leefwereld en proberen hun perspectief te begrijpen. Enkel zo kunnen we een fijne leefomgeving creëren zoals zij het willen en niet zoals wij denken dat zij het willen. Bewoners die zich kunnen uitdrukken en kunnen aangeven wat ze willen, zie ik dan ook als een geschenk. Ik hoop dat we mensen nog meer inspraak en verbinding kunnen bieden, ook op hun oudere dag.””
15 jaar terugblikken en vooruitblikken
“De belangrijkste evolutie is die naar meer ‘kleinschalig wonen’. Vandaag wonen onze bewoners in negen ‘livings’ van telkens tien mensen. Tijdens corona gingen de ogen van de gewone burger open over ons werk. De middelen stegen heel even, maar daalden al snel weer en nu wordt er opnieuw bespaard. Kleinschalig wonen en zorg op maat komen zo onder druk te staan. En dat met een generatie babyboomers die weet wat ze wil en net meer autonomie, zelfsturing en verbinding vraagt.”
“Ik hoop dat we mensen nog meer inspraak en verbinding met anderen kunnen bieden, ook op hun oudere dag.”
15 jaar Gusta
“In één van onze flats woont Gusta (89) al vijftien jaar, een vrolijke en praatgrage dame. ’s Middags komt zij altijd eten in ons ‘Café Kaffee. Als spraakwaterval zorgt ze mee voor sfeer en verbinding. Het contact en de beweging die ze hier krijgt, helpen haar om op een fijne en verbonden manier oud te worden.”
15 jaar cohousen
“In onze groepsassistentiewoningen wonen mensen alleen, maar tegelijk ook samen. Ze hebben dus elk hun eigen flat, maar vormen wel een hechte club. Ze spelen Rummikub samen, er is een kaartersclub, ze hebben een gezamenlijke tuin met moestuinbakken op hoogte en een tuinhuisje. En dat allemaal in het groen op een heuvel in Lummen met uitzicht op bos. Een soort cohousing avant la lettre. Het is een goeie tussenvorm voor ouderen die zich eenzaam voelen, veiligheid missen of voor wie hulp of een netwerk te ver af is. Met gelijkgezinden vinden ze hier een veilige en fijne plek.”